Sınıfta hocayı beklerken çok zaman geçmesi, ooo olm o gelmez artık demeniz ve sınıfı terketmek için kapıdan çıktığınızda öğretmenin merdiveni çıkarken görünmesi. İlkokulda da yaşadım, ortaokul lise ve üniversite de hep vardı bu mutsuzluğum.
Nedense hala mevcut paltom dahi çoğu fermuarlı giysilerim kapanmıyor. Yani kapatmaya çalışırken resimdeki gibi alttan açılıyor bunun üzerine kurtarayım diyorsunuz sıkışıyor bir de yakasım geliyor açıkcası o giysiyi.
Ah o arkassı silgili kalemleri, silgisi bittiğini bilmeden silmek üzere kullanmak. Ve çıkan ciziri ciziri sesi. Yüzde bir limon ekşimesi. Mutsuzluk.
Oldum olası zaten kumsalları sevmem. İşte bu sebepten. Her tarafınıza kum kaçar öte yandan o kumsalda sağınız solunuz kumlu şekilde çorap giyemeye çalışmak. Of of...
Bunu ilkokuldan hatırlıyorum, defter kaplarken gergin kaplayı defterin kapanmaması en baştan bir daha başlamak hayata dair bir yenilgi almak...
Mutsuz olcak çok fazla şeyimiz var aslında...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder